İtalyan Volpino

0
97
Volpino
Volpino Italiano

İtalyan Volpino diğer adıyla Volpino italiano 15. yüzyıldan beri İtalyan kraliyet ailesinin ve halkın çok sevdiği köpek ırkları arasında yer almaktadır.Bunun nedeni insanları çok sevmesi,neşeli ve oyuncu olmasıdır.Kötü özelliği havlama probleminin varlığıdır.

İtalyan Volpino Özellikleri

Fiziksel Özellikleri

Kilo: Dişi: 4,1–4,5 kg, Erkek: 4,5–5,4 kg
Boy: Dişi: 25–28 cm, Erkek: 27–30 cm
Renkler: Beyaz, Siyah, Fawn, Bal Rengi,Kırmızı,Şampanya Rengi

İtalyan Volpino
İtalyan Volpino

Genellikle Pomeranian veya Minyatür Amerikan Eskimo köpeği ile karıştırılır, ancak farklı bir cinstir. Baş şekli ve boyutunda farklılıklar görülebilir,Poms’tan biraz daha büyüktür.Dünyada sadece 3.000 civarında olan nadir bir türdür. Çoğu İtalya’da bulunur,İskandinav ülkeleri, Büyük Britanya, Amerika Birleşik Devletleri ve Kanada bulunmaktadır.

Karakteri

Doğru sosyalleşirler’se çocuklu bir ailede problemsiz yaşayabilir yalnız küçük ve narin olduklarından çocukların onunla oynarken dikkatli olmalarını sağlamak gerekir.Kediler de dahil olmak üzere diğer evcil hayvanlarla,küçüklüklerinden beri beraber büyümüşlerse oldukça iyi anlaşırlar.

Akıllıdır ve eğitime uygundur fakat kendi kararlarını almayı sever buda onu inatçı yapar fakat yiyecek ödüllü eğitime hayır diyemez. Çalışan köpek ataları nedeniyle çok enerjiktir.Fiziksel kontrollerini yaptırdıktan sonra herhangi bir köpek sporu branşında yarışabileceğiniz kadar enerji doludur.

Tarihi

Kraliçe Victoria’nın 1888’de Floransa’ya, İtalya’dan bir çift getirdiği söylenmektedir.Ancak o, onları toy Pomeranyalılar olarak adlandırarak ırkın yanlış tanımlanmasına neden olmuştur.italyan Spitz ırkıdır ve bir zamanlar küçük boyutları ve uyanık kişiliği nedeniyle hem soylular hem de çiftçiler arasında popülerdi. Saray hanımları onu bir süs köpeği olarak severdi,çalışan insanlar onun bekçi köpeği yetenekleri olduğu iin tercih etmişlerdir.Sanatçı Michelangelo’nun bile bu küçük köpeklerden birine sahip olduğu söyleniyor.

İtalyan Volpino
İtalyan Volpino

İtalyan göçmenler küçük köpekleri yanlarında Kuzey Amerika’ya getirdi. Ancak o zamanlar – 19. yüzyılın sonları ve 20. yüzyılın başlarında köpekler göçmenlerin kendi içlerinde kaldığı için hiçbir zaman ayrı bir cins olarak tanınmadı.

ENCI (İtalyan Köpek Kulübü) 1903’te cins için ilk standardı yazdı. Federasyon Cynologique Internationale 1956’da tanıdı, ancak o zamana kadar ırkın sayısı İtalya’nın anavatanında azalıyordu. 1965 yılına gelindiğinde, çoğu çiftçilerin elinde sadece birkaçı kaldı. 1984 yılında, İtalyan Kennel Club, Enrico Franceschetti liderliğindeki başarılı bir çaba göstererek, hala sayıca az olmasına rağmen, ırkı yeniden canlandırmak için çalıştı.Kuzey Amerikalı yetiştiriciler şu anda Amerika Birleşik Devletleri ve Kanada’da cinsi kurmak için çalışıyorlar. United Kennel Club 2006 yılında ırk olarak tanıdı.

Küçük boyutu nedeniyle iyi bir apartman köpeği olduğunu düşünülebilir.Ancak yalnızca bol miktarda günlük egzersiz yaparsa ve havlama kontrolü konusunda doğru eğitim verilirse bu olabilir.